Informacje o autorze

VLADIMÍR SKALICKÝ
Lanškroun – CZ

Pierwsze zdjęcie
… Pamiętam swoje pierwsze fotografie. Miałem około dziesięciu lat, kiedy sfotografowałem pomnik upamiętniający wydarzenia II wojny światowej w Slivicach koło Příbramia. Jak wielu ojców w tamtych czasach, mój tata robił zdjęcia i sam wywoływał je w domowej łazience. Mniej więcej tak właśnie powstało jedno z moich pierwszych zdjęć. Niestety, już go nie mam…

„Artysta fotografik”
… młodości brakuje pokory. Nie byłem wyjątkiem. Fotografią na poważnie zacząłem zajmować się w szkole średniej. Oprócz dokumentowania życia szkolnego, zacząłem tworzyć „fotografię artystyczną”. Ośnieżona ławka, zmrożony krzew dzikiej róży, miasto nocą, ścieżka wśród pól… Wciąż mam te zdjęcia i czasem spoglądam na nie z pobłażliwym uśmiechem. Duma jest częścią młodości – dumą, która z wiekiem przeradza się w pokorę…

Jednym okiem
… przemierzam świat, patrząc jednym okiem. Kolekcjonuję obrazy – w swoim aparacie. Ciągle zastanawiam się, jak sfotografowałbym to czy tamto: jak dobrałbym kadr, jak poddałbym zdjęcie obróbce. Mam swój własny sposób patrzenia na kobiety. Zastanawiam się, co czyni je interesującymi, jak wyglądałyby bez ubrań, jak bym je sfotografował, by uchwycić ich tajemnicę i piękno. Chodzę, patrzę jednym okiem i kolekcjonuję. Gromadzę fragmenty świata, by dzielić się nimi z innymi poprzez moje fotografie. I cieszę się, gdy się one podobają…

Czerń i biel
… fotografia czarno-biała mnie urzekła. Przyjaciele mogliby powiedzieć, że jest w niej więcej czerni niż bieli. Fotografia barwna i czarno-biała mówią różnymi językami. Rzeczywistość kryje się w kolorze, a ci, którzy nie opanowali koloru, nie potrafią tworzyć dobrych zdjęć. Fotografia czarno-biała jest piękna w swojej abstrakcyjności. Z samej swej natury przekształca kolory w czerń, biel i mnóstwo odcieni szarości. Widz wyraźniej dostrzega istotę obrazu i może bardziej skupić się na jego treści. Gdy już to sobie uświadomiłem, postanowiłem, że chcę zajmować się tym nieustannie…